นิยายสดสด !!: ซินเดอเรล่าของผม

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ซินเดอเรล่าของผม แสดงบทความทั้งหมด

ซินเดอเรล่าของผม 4

" นายน่ารักจริงๆ... "
ผมอยากรู้จังว่าเขาเป็นคราย~

เสื้อผ้าผมถูกถอดออกจนเกลี้ยง...อยากดิ้นนะแต่...เอาแรงไหนไปดิ้นอ่า มันไม่มีแรงเลย..มึนและเวียนหัวมาก เลยได้แต่นอนหลับตาปล่อยให้ใครก็ไม่รู้ทำในสิ่งที่มันอยากทำไป

" อ่า.... "
มือเย็นๆลูบที่แผ่นอก....

" อ้ะ..อ่า...... "
เพียงวูบเดียวมันก็สัมผัสและกอบกำเจ้าแทมินน้อย

" อึก..อื้ออออ "
หลังลอยขึ้นเหนือเตียงเล็กน้อยเมื่อมือนั่นขยับ

" ครางหวานจัง.... "

" อื้มมมม "
ปากเตะปากลิ้นก็พลวดเข้ามาทันที

ผมโอบรอบคอคนตรงหน้าแน่น เสียงครางที่ฟังยังไงมันก็แปลกๆดังออกมาจากคอขอผม ผมไม่ได้อยากส่งเสียงนั่นออกมาเลยนะ...แต่ไม่รู้ทำไม มันห้ามไม่ได้ซักที...ยิ่งมือนั่นจับแทมินน้อยรูดแรงเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนเสียงของผมก็จะหลุดออกไปมากเท่านั้น

" อื้อ...อ้า..อ้ะอ้า.... "
ริมฝีปากถูกปล่อย...แต่เจ้านั่นเลื่อนไปจูบคอผมแทน

บวกกับมือของมันที่ยังขยับอยู่ทำให้ผมแทบสิ้นสติ ร้องครางออกมาไม่หยุด...แถมยังเกร็งเฮือกเป็นพักๆ มันเสียวมาก...เสียวจนผมรับจะไม่ไหวเสียแล้ว...

" อ้า...จะถึง...อื้อออ "

" จัดให้ครับ..... "

" อ๊ะ? อ๊าาาาา....!! "
ลิ้นอุ่นๆเตะลงบนยอดแก่นกาย...

ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นทำให้ผมหมดความอดทน....ปล่อยน้ำของตัวเองออกมา...แล้วหอบหายใจแฮ่กๆราวกับวิ่งหนีหมี?มาอย่างไงอย่างงั้น

" อึก?!! ทะ...ทำอะไร...อื้อ!! "
ความเจ็บที่ถูกล่วงล้ำแล่นปรี๊ดขึ้นมา

ผมพยายามสะบัดหน้าออกจากจูบที่เร่าร้อน...ทำไมไอ้นี่มันหื่นอย่างนี้ล่ะ มันจะจับผมทำเมียมันให้ได้เลยใช้มั้ย?!!!

" อย่าเกร็งนะ.... "
เสียงนุ่มกระซิบที่ริมหู

" อ้าก...เจ็บๆ ออกไปออกไป...มันเจ็บ!! "
ผมถึงกับเบิกตาโพรงมองภาพตรงหน้า

ความเจ็บที่เกิดขึ้นคงทำให้สร่างเมาขึ้นมาบ้าง...เลยทำให้รู้แล้วว่าใครกันที่มันกำลังทลายประตูหลังผมอยู่ตอนนี้ มันมองนิ่งๆ...ทั้งที่ผมน้ำตาไหลพราก...มึงพรากพรมจรรย์กู!!! ไอ้พี่มินโฮบัดซบ!!!

" ทนหน่อยนะ...เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว "
เขาเอื้อมมือมาจับแทมินน้อยแล้วรูดเบาๆ

" อื้อ... "
เสียงเวรนี้หลุดออกมาจนได้

เขายิ้มๆแล้วเริ่มขยับ ผมกัดปากหลับตาแน่น...แม่งเจ็บมาก! รู้สึกเจ็บจนปวดร้าวไปทั้งช่วงล่างเลย...

" อ๊ะ?!.. "

" หึหึ "
ผมกัดปากตัวเองแน่น...เมื่อกี้มันอะไร???

ไม่ทันคิดต่อ...เขาที่ขยับเข้าและออกก็เริ่มเพิ่งจังหวะ...ทุกครั้งที่มันกระแทกเข้ามาผมต้องดิ้นพล่านและครางเสียงหลงตลอด เพราะ...ความรู้สึกเสียวจี๊ด..เสียวยิ่งกว่าตอนแก่นกายถูกชักซะอีก!!

" อ้ะๆ ...ฮ่า..แฮ่กๆ อื้ออ้ะๆๆ!! "
ทั้งครางทั้งหอบ...เหนื่อยและเสียวเหลือเกิน....

" อื้ม...นายรัดฉันแน่นอ่า..ไปแล้วนะ...... "

" อ้าอ๊ะๆ...อื้ออ้า...อ๊ะๆอ้ะๆอ๊า...อื้อออออ "
ผมไม่ไหวแล้ว..ราวกับจะต้องปลดปล่อยมันออกมาอีกครั้ง

" ฉันจะไม่ไหวเอานะ... "
ขาผมถูกจับถ่างออกอีก...นรามด้วยแรงกระแทกที่เข้าไม่ยั้ง!

" อ้ะๆ...อ้ะๆๆๆๆ! อ้าอ่าา..แฮ่กๆ จะถึงอีกละ...แล้ว..อ้ะๆๆ!! "
เขายิ้ม...จับขาข้างนึงของผมพาดบ่า แล้วมือที่ว่างมาจับแก่นกายแล้วชักเร็วๆ

ผมถึงกับไปไม่เป็นร้องครางอะไรออกไปบ้างก็ไม่รู้...มันไม่รู้อะไรแล้วจริงๆ...ความเสียวที่เกิดขึ้นทำให้ผมจะขาดใจจายอยู่รอมร่อ

" พร้อมกันนะ....อื้ม! "

" อุ...อึก..อ้ะๆอ้ะๆอ๊าาาาาาาาา!!! "
เสียงผมคงดังลั่นบ้านไปแล้ว...

แต่จะให้ทำไง...ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ มีบางอย่างอุ่นๆพุ่งเข้ามาในร่างผม เป็นเหตุให้ผมปรือตามองชายตรงหน้า...ตรงหน้าอกและช่วงท้องของเค้าเปื้อนน้ำของผมที่เพิ่งฉีดออกมา

เค้ามองผมพร้อมกับหอบเอาอากาศเข้าปอด...ผมก็ไม่ต่างจากเค้า ต้องรีบหอบอากาศเข้าปอดเหมือนกัน...หัวใจเต้นระส่ำจนเจ็บอกเพราะเหนื่อย.... มือของเค้าค่อยๆเอื้อมมาช้าๆ..แตะเข้าที่ข้างแก้มของผม

" ชอบมั้ย? "
เค้าเลิกคิ้วถาม

" โดนเสียบตูดจนระบมผมคงชอบสินะ! "
ปากมันไวน่ะ...ยิ่งเมาๆ พี่มินโฮมองมายิ้มๆ

" เอาอีกรอบมะ...พี่กำลังคึกเลย! "
แม้จะเมา...แต่ผมก็รู้นะมันพูดอะไร

ผมส่ายหัวพรืด...แค่นี้ผมก็แย่ล่ะโดนอีกผมคงไม่ต้องลุกกันพอดี!!! ผมหันหน้าหนีสายตาหื่นๆของคนตรงหน้า...

" ไอ้เกย์!! "
ปากมันไวอีกแล้ว

" อย่างนี้คงต้องต่อสินะ! "
มันจับผมพลิกคว่ำหน้าแล้วรั้งสะโพกขึ้น

" เฮ้ยๆ! ปล่อยเลยนะ!! ปล่อยสิ..อ้ะ?!! "
มันเสียบเข้ามาอีกครั้ง.....

" อ่าห์.... "

" อึก...อื้อออ แฮ่กๆ..อ้ะ..อ้า... "
ทำไมรอบนี้มันเสียวอย่างเดียววะ?!!

แล้วมันก็จับสะโพกของผมแน่นพร้อมกับกระแทกเข้ามาเร็วๆแรงๆ มันทั้งจุกทั้งเสียวระคนกันไป...

" ได้ครางทั้งคืนแน่..... "

" อ๊า..!! "

http://www.youtube.com/watch?v=FOc0W6xAzT0&list=PLF67A602F636489D0

ซินเดอเรล่าของผม 3

ผมพยายามหันหน้าหนีไอ้อะไรก็ไม่รู้อุ่นๆที่จ่ออยู่ที่ปากผม เล่นเหี้ยไรพิเรนชะมัดเลยเว้ย!!!

" อย่าดื้อสิครับ...เล่นตามเกมหน่อยนะ! "
ตามเกมพ่อง! กูไม่ได้เล่นด้วยซักหน่อย!!

" อื้มมมม "
ผมหลังตาปี๊...พร้อมสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้ามาในโพรงปาก แล้วไอ้พี่อนยูมันจะครางทำไมวะ?!!!

สักพักไอ้ของแข็งมันขยับออกแล้วเข้ามาใหม่ มือพี่เค้าจิกหัวผมแน่นจนเจ็บหัวเลย ผมกูหลุดทำไงวะ!!

" อ่าห์...ดีมากครับแทมิน อื้ม... "
มันครางได้สยิวมากสัส!

ผมเองเริ่มไม่รู้เรื่อง...เบลอๆไปหมด แล้วหัวก็โยกแรงๆ เสียงครางบ้าๆดังขึ้น...แล้วจู่ไอ้สิ่งนั้นก็ถูกชักออกไป พร้อมกับอะไรไม่เปียกๆสาดใส่หน้าผม...เล่นเหี้ยอะไรกาน~คร้าบ~~~?

" เป็นไง...วู้เจ๋งวะ! "
พี่อนยูว่ายิ้มๆแล้วมองหน้าผม...มองหาเตี่ยพี่หรอครับ???

หลังจากนั้นก็เล่นอะไรกันอีกก็ไม่รู้...เพราะผมมองเห็นแต่เท้าตัวเอง ขนาดเท้าตัวเองมันยังมีสามสี่เท้าแหนะ... คลื่นใส้จังแหะ.......

" คืนนี้น้องมึงต้องเป็นเมียกู! "
เสียงใครวะแว่วๆ???

ผมพยายามมองว่าใครพูดอะไรที่มันล่แแหลมเหลือนั้นออกมา กูเป็นผู้ชายจะให้กูเป็นเมีย มึงบ้ากันไปแล้ว...!

" ?!! จาทามอารายอ่าพี่~~¡⸮ "
ผมมองหน้าคนที่อุ้มผม อุ้มทำไม..แล้วใครวะ?!!

ปากนั้นฉีกยิ้มให้ผมแล้วพาผมเดินออกมา แต่ก็เสียงของ...ของใครวะ??? ขัดขึ้น เอ่อ..เวลาเมานี่แยกแยะใครไม่ออกเลย

" มันไม่เกินไปหรอวะมินโฮ! "

" เกินไป??? อะไรที่ว่าเกินไป? "

" ก็ที่มึงจะปล้ำแทมิน! "
หะหา..ใครจะผมปล้ำผมนะ อย่างน้าม่ายน้า....ดิ้นสิดิ้น อึ๊บๆ อ่า..หมดแรง~

" พี่มันยังไม่ว่าเลย แล้วมึงมีสิทธิ์ว่าหรอ? "
เสียงคนๆนี้แอบกวนตีน...เดี๋ยะพ่อเตะคว่ำ!

" ก็เกินไปอยู่ดี นี่มันแค่เกม...แกล้งเบาๆก็พอนี่หว่า.... "

" ไม่มีกฏห้ามตั้งแต่แรกนี่หว่า "

" สัด...แล้วที่ตอนกูมึงห้ามทำไม! บอกว่ากูทำเกินไปแล้วให้ใช่ใส้กรอกแกล้งน้องมันแทน!! "
เอ๋...ใส้กรอก อะไรใส้กรอกไหน...? แล้วทำไมเค้าต้องดุกันด้วยอ่า...

" ก็นั่นมันต่อหน้าคนอื่น มึงจะเอาน้องชายมึงยัดใส่ปากน้องเค้าทั้งๆที่พวกกูก็อยู่นี่นะ?!! "

" เออ! ก็กูไม่อาย "

" หน้าด้าน..แค่เอาคลิปนั่นไปให้น้องมันดูตอนสร่างก็ช๊อคตายห่าล่ะ "
คลิป...อะไร โอย...มึนไปหมดแล้วน้า...

" แต่แม่งไม่แฟร์! "

" อนยูพอเหอะ...มินโฮด้วย จะทะเลาะกันทำไม...คราวหน้าเล่นใหม่ก็ได้นี่หว่า "

" แต่จงฮยอน..กูชอบน้องมึง มึงก็รู้! "

" เป็นเมียไอ้มินโฮคืนเดียวไม่บุบสลายหรอกหน่า.... "
ใครก็ได้บอกที...มันเกิดอะไรขึ้น

" หึ! "
คนที่อุ้มผมมันสบถออกมาแค่นั้น แล้วเดินออกมา...

เขาเดินมาซักพักก็เปิดประตูห้อง ห้องของใครก็ไม่รู้แล้ววางผมลงบนเตียง... มือขาวๆนั่นลูบหน้าผมแล้วยิ้มๆ ดวงตามองภาพภายนอกได้แค่เบลอๆผมเลยไม่รู้ว่าใคร...แต่รู้อย่างนึง มันหล่ออะ!!!

" โดนพี่ๆกลั่นแกล้งเหมือนซินเดอเรล่าเลยนะเรา.... "
เค้าว่าแล้วยิ้ม...

ผมรู้สึกง่วงมากเลยอะ..เลยปิดตาตัวเองลง เอาหน่าถึงเตียงแล้วทั้งทีก็หลับๆมันซะ...งืม.....

" อ่า... "
ทำไมมันเสียววูบขึ้นมาอย่างนี้?!!

" อื้ออออ "
เสียงร้องครางสั่นๆมันออกมาจากปากผม...

" อ๊ะ...อ้า..... "
หน้าอกแอ่นขึ้นสู้บางสิ่งที่ขบกัดมันเบาๆ....

ดวงตาที่แสนหนักอึ้งปรือขึ้น สบเข้าจังๆกับสายตาอีกคู่ตรงหน้า...สมองยังไม่ทันได้ประมวลผลว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ก็ถูกกดจูบหนักๆลงมาที่ริมฝีปาก...ผมถึงกับหลับตาปี๋ แต่พอหลับตา...กลับรู้ถึงสัมผัสของริมฝีปากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดียิ่งขึ้น

" อื้อออ "
เรียวลิ้นสัมผัสกัน...ผมเสียววูบลงไปถึงท้องน้อย...

" นายน่ารักจริงๆ.... "

https://www.facebook.com/NiyaySdSd

ซินเดอเรล่าของผม 2

"เฮ้อ..."
ผมปาดเหงื่อออกหลังอาหารจานสุดท้ายถูกปรุงเสร็จ

แล้วมันก็เป็นไปตามคาด..เหล่าอสุรกายทั้งหลายแหล่มารวมกันที่เป็นที่เรียบร้อย พร้อมด้วยเหล่าเอลกอฮอล์มากมายท่วมหัว แล้วก็มีกระผมเป็นขี้ข้าชงเหล้าทำกับแกล้มและอีกบลาๆ

"เล่นเกมกันดีกว่า...เอาป่ะ"
พี่คีย์พูดขึ้นพร้อมสำหรับไพ่หนึ่งสำหรับ

รู้สึกเสียวสันหลังวูบๆไงไม่รู้สิ เหมือนเรื่องซวยกำลังจะมาเยือน...ไม่หรอกมั้ง ผมคงคิดไปเอง...ใช่ ผมคงคิดไปเอง

พี่ๆต่างรุมล้อมพี่คีย์อย่างตั้งใจ มีผมนั่งหลบฉากอยู่ด้านหลังเท่านั้น แค่เห็นชื่อเกมก็ไม่น่าเล่นด้วยล่ะ 'สลาฟ' ทาสหงิ...เหอๆ คนแพ้คงซวยบัดซบ..ว่ามั้ย

"คนชนะสามารถทำอะไรเจ้าแทมินก็ได้...เอามะ"
ห้ะ!!!

"เดี๋ยวๆ ผมเกี่ยวไรด้วยเล่า!"
หาเรื่องกูซวยจริงๆด้วยเห็นมั้ย

แล้วดูหน้าตาแต่ล่ะคน...ดี๊ด๊าโคตร ใช่เซ่! เล่นแพ้ยังไงคนโดนลงโทษก็เป็นผมนี่! แล้วไม่เข้าใจว่าทำไมต้องผมด้วยวะ!!!! กูเป็นขีข้ายังไม่พอรึไงห้ะ!!

"พอใจ...รึจะขัดฉันห้ะ!"
พี่คีย์ตะหวาดผม...แม่งเอ้ย!

แล้วเกมก็ถูกดำเดินด้วยความรู้ึกแน่นหน้าอกของผม แม่ง...กลัวเจอเล่นพิเรนณ์ๆอะดิ แต่ล่ะคนมองผมแล้วยิ้มๆ...คือไม่เข้าใจ ทำไมต้องเอาผมไปเอี่ยวด้วย...ผมเกี่ยอะไรด้วยไม่เข้าจาย!!!!

"กุชนะ!...ฮ่าๆ"
พี่จงฮยอนพูดพร้อมไพ่ในมือ

เสียวสันหลังวาบเลยเว้ย! พี่จงฮยอนรินเหล้าใส่แก้วเพียวแล้วยื่นมาที่ผม... ผมมองด้วยสายที่หวาดกลัว กูแดกเหล้่าไม่เป็น!!

"หมดแก้ว!"

"ไม่เอาได้มั้ย..ผมกินไม่เป็น"
สา่ยตาผมเว้าวอนฝุดๆเลยน้า....เห็นใจผมเถอะพี่คร้าบ.....

"อย่ามาเยอะไอ้แทมิน!"
พี่คีย์ตะหวาด...มึงก็ชอบตะหวาดกูจัง

"ตามเกมนะครับน้องแทมิน...^^"
ยิ้มมึงเจ้าเล่ห์มากไอ้คุณพี่อนยู

"กิน!"
พี่จงว่าเรียบๆพร้อมยื่นแก้วมาใกล้อีก...

สายตาพี่แม่งโหดไปนะบางที... ผมเอื้อมมือไปรับแก้วนั่นมา สายตาพลันสบเข้ากับพี่มินโฮ <เห็นเค้าเรียกงี้อะนะ> พี่เค้าจ้องผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แปลกๆ ช่างมมัน...ผมมองหน้าพี่จงฮยอนราวกับขอร้องอีกครั้ง แต่สายตาที่ได้กลับมาทำให้ผมต้องรีบกระดกหมดแก้วด้วยความไวเท่าแสงเลเซอร์!

"แค่นั้น....."
แล้วพี่เค้าก็ไปนั่งเล่นกันต่อ....

เหล้าแม่งทำเอาผมเกือบอ้วก! รสชาติเหี้ยเกินบรรยาย ขมสาส...กินกันเข้าไปได้ยังไงวะ!!! ไม่เห็นมันจะอร่อยตรงไหนเลย!! นั่งดูเค้าเล่นเกมต่อไปซักพัก...อืม ไมมันมึนๆหัวอย่างนี้วะ??? ตาลายๆชอบกล...แล้วแก้วเหล้าก็ถูกยื่นตรงหน้าผมอีกครั้ง ผมมองพี่จงฮยอนอย่างไม่เข้าใจ...ให้กูแดกอะไรนักหนา แล้วมึงชนะบ่อยจังวะ???

"พี่โกงป่าว?"
ด้วยความสิ้นคิดผมจึงถาม...แต่ได้กลับมาแค่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เกมเดินต่อไป....ผมดื่มไปแล้วทั้งหมด 5 แก้ว ไม่สามารถนั่งโดยการเอาหัวตั้งไว้บนบ่าได้อีกแล้ว เวียนหัวอย่างรุนแรงแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะตอนนี้ผมโดนมัดติดกับเก้าอี้? ใครมันเอามาวะ???

ข้างหน้าผมมีพี่อนยูยืนมองยิ้มๆ...ทำไมตามันพล่าอย่างนี้ล่ะ? มองหน้านั่นไม่ชัดเลยอ่า... แล้ทำไม...ยิ้มของพี่อนยูมันดูแปลกๆอย่างนั้นอ่า...

"นายต้องทำให้พี่เสร็จด้วยปากแดงๆนั่น....."
พี่อนยูเค้าหมายถึงอะไรน่ะ...ผมไม่เข้าใจ

แล้วนี่มันอะไร...ไอ้ความอุ่นๆที่จ่ออยู่ที่ริมฝีปากผม?? ไหนจะมือพี่อนยูที่จิกหัวผมเอาไว้...ทำอะไรของเค้า

https://www.facebook.com/NiyaySdSd

ซินเดอเรล่าของผม 1

อาจารย์แพ่มบลาๆ มีซัก100เข้าหัวก็แค่ราวๆ 30 น้อยไปไหมวะ?? ไม่หรอกๆ...นั่งเรียนอยู่ซักพักเสียข้อความก็เข้า พอเปิดอ่าน...หึหึ กูต้องตามมาเป็นขี้ข้าพวกนี้อีกสินะ!!

" ช้าวะ! "
มือตีนมีไม่ซื้อแดกเองล่ะวะ?!!

" ขอโทษครับพี่คีย์ "
แม่งหน้ามุ่ยใส่แล้วนั่งกินข้าวไป

" ไปซื้อน้ำมาหน่อย.... "
เสียงเข้มๆเอ่ยสั่ง...

" อ้อ...เอามาสามขวดนะ "
ผมพยักหน้ารับคำพี่จงฮยอนแล้วเดินไปร้านน้ำ

นี่ล่ะน้า...ชีวิต! รังควานได้ทุกที..แต่พอพ่อกลับมาที ดูแลผมซะดีเลย...เป็นผู้ชายกันแท้ๆ ตอแหลไปนะบางที!!

" โอ๊ะ!! "
อูย...น้ำเกือบตก

ผมเงยหน้ามองคนที่ชนตาขวางๆ แต่พอสายตาไปหยุดที่ใบหน้าน้าน...หล่อสาดเลยล่ะ!!

" ไม่เป็นไรนะ? "
ผมส่ายหน้าก้มหัวให้แล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมา

ผู้ชายอะไรทำให้ผมใจเต้นไม่เป็นจ้งหวะเลย บ้าหน่า..!!! ผมใจเต้นกับผู้ชาย..งี้ผมแม่งก็เป็นเกย์ดิ นั่น!! บ้าหนักเลยกู...

ผมวางน้ำลงแล้วนั่งสับสนอลม่านอยู่คนเดียวตรงโต๊ะที่พี่คีย์และพี่จงฮยอนนั่ง พอคิดว่าผมเป็นเกย์หรือเปล่า..อยากบีบคอตัวเองให้ตาย!!! อ๊าก.....<โปรดทำเสียงแอคโค่ด้วย>

" มึงช้า! "
เสียงพี่จงฮยอนว่า

" โทษที...มองเด็กศิลป์เผลินไปหน่อย "
เอ๊ะๆๆๆๆ???

ผมหน้ามองเจ้าของเสียงนั่น เสียงแม่งคุ้นหูไง...พอมองเท่านั้นแหละ แทบลุกหนีจากโต๊ะแทบมิทัน...โอย.......

เออว่าแต่...มันผู้นั่นเป็นครายว้า~

" แทมิน...ป่ะกินข้าว..... "
คุณพี่อนยูครับ..อย่าลาก!

แม่งลากกลับมาโต๊ะเดิมครับ เพราะแม่งเป็นเพื่อนกัน! กูล่ะหน่าหนักหนา...มองหน้าซะกูกินข้าวไม่ลงเลย!

" น้องคนนี้เป็นใคร? "
บุรุษปริศนานั่นเอ่ยถามถึงนามข้าพระเจ้า <ใกล้บ้าล่ะ>

" น้องกูเอง... "
พี่จงฮยอนเอ่ยเรียบๆ

" อนาคตแม่ของลูกกู "
พี่อนยูว่าแล้วหยักคิ้ว

แม่ของลูกพ่อง!! กูผู้ชาย...สัสเอ้ย! ไอ้พี่อนยูแม่ง...แง่งๆ ทำไรไม่ได้....<น้ำตาตกใน>

" พูดไรคิดหรือยังอะพี่? "
คีย์ขมวดคิ้วถาม

" ไม่คิด... "
และดูมันตอบ

" แล้วพูดมาได้ไง! หน้าด้านไปป่ะ? "
คีย์เลิกคิ้วถามอย่างน่าได้แดกตีน

" ใช้ความรู้สึกพูด... "

" อุแหวะ...!!! "
แหม่...เสียงประสานของสามคน

กระผมชิ่งดีกว่า อยู่ด้วยพาลแดกข้าวไม่ลง ผมลุกขึ้นยิ้มๆแล้ววิ่งปรู๊ดดดดดดไปเลย!!! หมดอารมณ์แดกข้าวเลย ดูแม่งคุยกันดิ๊! อายกูบ้าง...เชี่ยกูผู้ชาย พูดอย่างกับกูเป็นผู้หญิง...เซ็งชักแด่วๆเลยแม่งเอ้ย!!!

เลิกเรียนก็ดิ่งไปที่ร้านคาเฟ่ใกล้ๆบ้าน เพราะผมทำงานพาทไทร์มที่นั่น แต่เท้าก็ยังไม่ทันจะได้ก้าวออกไปจากรั้วมหาลัย ก็มีมือมารมากระชากคอเสื้อผมไว้!!!

" เจ็บๆ "
ร้องเป็นหมายกู

" วันนี้ไม่ต้องไปทำงาน.... "
ผมมองหน้าพี่จงฮยอนที่มองผมเรียบๆ

" แต่พี่... "

" ทำตามที่สั่ง! "
อุ้ย! อย่าดุดิ...กูกลัวหัวหดแล้วสาด

" น้องกลัวหมดแล้ว "
เสียงหล่อเอ่ยขึ้น...

ตามด้วยร่างของพี่..อะไรวะ?!! เออ..ไม่รู้วะ และพี่อนยู...คือจะไปกันหมดนี้หรอ??? โอ้ม่ายน้า....~~~ กูเป็นขี้ข้าไอ้สองตัวนี้จะตายห่าล้ะ นี่ยัง..!!! แม่เจ้า....เผากูที......<ไม่เกี่ยว!>

https://www.facebook.com/NiyaySdSd

ซินเดอเรล่าของผม 0 Intro

"เฮ้...แทมินนายจะไปไหนอะ แกยังรีดผ้าให้พวกผมไม่เสร็จเลยนะ!"
พี่คีย์เรียกผมจนผมต้องชะงักเท้าที่เร่งรีบ

"ไม่เอาหน่าคีย์ เห็นอยู่ว่าน้องมันรีบ...."
พี่จงฮยอนว่าขัดพี่คีย์เรียบๆ แล้วมองผมนิ่งๆ....

"แต่พี่...แทมินมันยังไม่รีดผ้าให้ผมเลยนะ!!"

"คนใช้มีเยอะแยะ...ใช่ไปก่อนสิ เอ้า...จะไปก็ไปสิ..ยืนเป็นอณุสรณ์อยู่ได้"
พอพี่จงฮยอนกวักมือไล่ๆผม ผมก็รีบเดินออกมาทันที....

ผมต้องรีบไปเรียนเพราะนี้มันใกล้สายเต็มที ทั้งๆที่ตื่นแต่เช้า...แต่งานที่แม่เลี้ยงสั่งให้ผมทำก้เยอะจนน่าตกใจ คนใช้ก็มีตั้งหลายคนทำไมต้องบังคับให้ผมอยู่คนเดียวก็ไม่รู้... นี่มันเข้าค่ายแม่เลี้ยงใจร้ายเลยนะเว้ย!!! แล้วไหนจะพี่มีต่างแม่สองคนนั้นอีก...โอ้ย ปวดหัว!!! เมื่อไหร่พ่อจะกลับมาซักทีวะ...จะได้รู้ว่าไอ้แม่เลี้ยงมันจิกหัวลูกที่รักของพ่อต่างขี้ข้า! พูดแล้วอนาถจิต!! ชีวิตกูแม่งรันทดชะมัดยาก....

เออ...เหมือนซินเดอเรล่าเลยกู!!!

งี้คงต้องรอเจ้าชายมาช่วยสินะ...เจ้าชายพ่อง!!! คิดเอง ก็ด่าตัวเอง...เจริญเหอะไอ้แทมินเอ้ย!!!

https://www.facebook.com/NiyaySdSd

เรื่องนี้ยากรองเรื่องสัญญาทาสเลยบ่องตง! คือเดธไม่รู้จักพวกเค้าอะ...ไม่รู้ว่าในกลุ่มมีใครบ้าง ชื่ออะไรลักษณะเป็นยังไง ใครเคะใครเมะกันบ้าง....มึนตึบ เพราะงั้นความสมจริงคง....แทบไม่มี คู่อื่นอาจสลับตำแหน่งกันโดยที่เดธมิอาจรู้ได้!!

และเรื่องนี้จัดตามที่รีเควสมาของสองท่านครับ...น่ารักกุ๊กกิ๊กและคู่จิ้นมินโฮ&แทมิน นอกนั้นเดธจับคู่มั่ว....ไปและแวบๆ