แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ 14 กุมภาพันธ์ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ 14 กุมภาพันธ์ แสดงบทความทั้งหมด

14 กุมภาพันธ์ ....บทที่4

" เพทายอะ?!! "

" นู้น...สดเตกีร่าไปจะห้าแก้วล่ะ! "

" เตกีร่าเลยหรอ! "

" เออ!! "

มาถึงผมก็ถามดาวหาเพทาย ดาวจึงพาผมมาที่โต๊ะ ผมมองไปที่เพทายที่เต้นเอ่อ...เท่ๆนั่นล่ะ แต่มันดูยั่วผมนะ อยู่กับเพื่อนๆเค้าดูเค้าสนุกมากเลยนะนั่น แต่ผมชักอารมณ์เสียซะแล้วสิ!! ทำไมต้องดื่มแล้วไปเต้นยั่วอย่างนั้นด้วย!!! ยั่วผมน่ะ ผมคงรู้สึกคนเดียว....

" ตอนแรกทำไมไม่มาวะ แล้วนี่นึกคึกอะไรถึงมา... "

เอลถามอย่างสงสัย แต่ผมยังจดจ้องอยู่ที่เพทายไม่ยอมวางตา

" เพทายหรอวะ? "

" เกี่ยวไรกับน้องเค้าวะ? "

เอลมึนไปเลยเมื่อโยพูดถึงเพทาย แต่ก็ถูกของโยมันอะนะ!! ผมไม่ตอบไอโยเลยหันไปซุบซิบ
นินทาผมให้เอลฟัง แต่เรื่องของมันเถอะ ใส่ไฟไปโลดไม่สนหรอก

" เตกีร่าช๊อตหนึ่งครับ "

" พอแล้วม้าง!! "

ผมรีบพูดขัดเพทายทันทีที่เค้าเดินมาสั่งเครื่องดื่มที่บ๊อยเพิ่ม เค้ามองผมจิกๆ แต่ผมตีหน้าโหดใส่เพราะไม่พอใจจริงๆครับ ไม่พอใจมากๆที่เพทายดื่มเยอะอย่างนี้

" ผมว่าผมโตพอที่จะตัดสินใจเองได้แล้วนะครับ ว่าผมควรดื่มมากน้อยขนาดไหน! "

เพทายตอบกลับมาทำเอาผมอึ้งเลย และไม่ใช่แค่ผมด้วยแต่ทั้งโต๊ะเลยต่างหาก

" เพทาย มึงพูดดีๆกับพี่เค้าหน่อยสิวะ! "

" กูพูดไม่ดีตรงไหน ไม่มีหยาบคายซักคำ!! "

พูดจบเพทายก็รับเอาเตกีร่าแก้วใหม่กระกดรวดเดียวลงท้องไปเลย... ดื้อใช่ย่อยเลยแหะเด็กคนนี้

" ระวังอย่างเมาล่ะ..... "

ผมพูดอย่างเจ้าเล่ห์ใส่เพทาย ต้องการให้กลัวครับไม่ได้หวังอะไรเลย แต่เค้าก็เชิดๆแล้วเดินไปเต้นที่ฟลอต่อ ขนาดเชิดใส่ยังน่ามองอะ!!!

" เมาปุ๊ปนะ กดเลยเชื่อกู!!! "

ผมหันไปมองไอโยที่เสนอความคิดที่มันจะทำให้ถูกเกลียดมากกว่านะ

" ขอบคุณความคิดที่บรรเจิดนะเพื่อนรัก! "

ผมหันไปตอบก่อนจะหันไปมองเพทายอย่างเดิม เค้าดื่มมากแล้วด้วยนะนั่นคิดว่า...นั่นๆ นั่นไงเริ่มเซล่ะ!!

" ถ้าจะไม่ไหวล่ะมั้งนั้น! "

ดาวพูดพลางทำสีหน้าเจ้าเล่มาทางผม ไม่เอาน่ะดาว... ผมลุกแล้วเดินไปประครองเพทายที่เริ่มประครองตัวเองไม่ได้

" ปล่อยโผมมน้า~ "

" ปล่อยได้...แต่ต้องถึงบ้านเราก่อนนะ! "

" ไอ้พี่บ้าปอยยโผมมเลย~~~ "

เพทายเริ่มโวยวายเมื่อผมลากมาที่โต๊ะ นี่เค้าจะรู้ตัวไหมว่าเมามากแล้ว และกำลังยั่วผมมากซะด้วย!

" เอาไงอะเพรช! "

โยถามผม เพราะสภาพเพทายล่ะมั้ง แล้วเพทายคนเดียวที่ไหนที่เมา เพื่อนๆเพทายเริ่มไม่ไหวหมดสภาพกันทีละคนสองคนล่ะ

" เอาไปไว้บ้านข้าเนี่ยแหละ เอาแม่งไปนอนให้หมด พวกเอ็งด้วยโย,เอล "

" อ่าาาา กูมึนแล้ว ขับไม่ไหว "

" เดี๋ยวดาวขับเอง ไปค้างด้วยเลย "

" อืมๆ "

แล้วพวกเพื่อนๆผมก็แบกน้องๆออกไป บางคนเดินไหวก็เดินไปเอง แต่เพทายเนี่ยสิจะไม่ได้ท่าเดียวเลย

" ไปเพทายกลับบ้าน... "

" ม่ายๆ ม่ายต้องจุ้นนนเลย~ "

" เพทายอย่าดื้อสิ ป่ะ! "

" ไม่!!! อื้ออออ!!! "

ปิดปากซะเลย...! ก็ดื้อมากจนผมไม่ไหวแล้วนี่ แถมตอนที่เต้นนั้นมันยั่วผมมากล่ะด้วย

ลิ้นของผมเริ่มซุกไซร้เข้าไปในโพรงปากเล็ก กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปหมด แต่ก็ยังรู้สึกหอมหวานจนผมรู้สึกมึนเมาเมื่อสัมผัสกับลิ้นเล็กที่กำลังตกใจและพลักไสผมอยู่ ผมจึงต้องกำราบมันด้วยการรวบลิ้นด้วยลิ้นแล้วดูดดึงจนเต้าของมันเคลิบเคลิ้มเผลอไผลแล้วตอบสนองด้วยการส่งลิ้นมาสัมผัสกับลิ้นของผม

แต่ก่อนที่ผมจะไม่ไหวผมก็ดึงตัวเพทายออก เค้าหายใจเบาๆแล้วซบอกผมเอาไว้ ผมเลยอุ้มเค้ามาจากร้าน ใจผมยังสั่นอยู่เลย แถมรู้สึกผิดมากด้วย นี่ผมฉวยโอกาสจากเค้า แย่ที่สุด!!!

เมื่อถึงบ้านผมเลยจัดให้พวกนั้นนอนด้วยกัน แล้วให้ดาวนอนที่ห้องผม ส่วนผมออกมานั่งหน้าบ้าน เพราะไม่อยากเห็นเพทายตอนนี้ ผมรู้สึกมากๆเลยล่ะ แย่จริงๆเลยผม เฮ้อออออ ผมมันเลวจริงๆ!

Read more ...

14 กุมภาพันธ์ ....บทที่3

" บ้าหรือเปล่ามาชอบเราเนี่บนะ!! ตลกหน่า...! "

ผมสบถพรืดออกมาเพราะดันไปได้ยินรุ่นพี่เพรชแล้วพี่ดาวคุยกันเนี่ยสิ กะดูพวกเค้าสวีทกัน ดันมาเจอเค้าคุยเรื่องผมซะงั้น!! ผมไม่ใช่เกย์นะเว้ย!! คิดว่าจะจีบผมเร้อะฝันไปเถอะไอ้รุ่นพี่วิปริต อ๊าก..!!! ไม่น่าชอบมองหน้าผมจัง! ผมเจอเรื่องอย่างนี้มาเยอะฮะ ชอบโดนเกย์มาจีบตลอดเพราะแม่งคิดว่าผมเป็น... อยากจะบ้าตาย พระเจ้าองค์ไหนสร้างผมมาวะเนี่ย ช่วงนั้นเนี่ยพระองค์สับสนอยู่หรือเปล่าแบบหลงรักผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เธอสวยมาก แล้วลืมไปว่าผมเป็นผู้ชายเลยเผลอปั้นแต่งผมซะเหมือนผู้หญิงเชียง แต่ดีที่ท่านน่าจะพอนึกเรื่องเพศผมขึ้นมาได้ ไม่งั้นคงได้อ้อนแอ้นกว่านี้แน่ๆ นี่เข้าฟิตเนตทุกวันล่ะนะเนี่ย.....!

ให้ตายเหอะ!!!


" อ่าว...เพทายยังไม่กลับบ้านอีกหรอครับ? "

ผมหันไปมอง...พี่เพรช!นี่เอง

" ครับ... "

ไม่อยากตอบเลยอะ ก็ดันรู้ว่าเค้าชอบผม ผมก็มองหน้าเค้าไม่ติดแล้วล่ะ แล้วพี่เพรชเค้าก็มองหน้าผมแปลกๆ 

" อะไรครับพี่? "

ง่ะ!ปากไวไปหน่อย ว่าจะไม่พูดไม่คุยไม่ถามพี่เค้านะเนี่ย!!

" เปล่าๆ พี่คิดว่าพี่คงกวนเพทายแน่ๆเลย งั้นพี่ขอตัวนะ "

พี่เพรชว่ายิ้มๆแล้วเดินจากไป อะไรของเค้านะ! หรือว่าเราแสดงออกทางสีหน้ามากไปหน่อย? แต่ดีแล้วล่ะเค้าจะได้ไม่มายุ่งกับผมอีก เฮ้อ..คิดแต่จะจีบเห็นผมเป็นของแปลกหรือไงนะ!!!

" เพทายเห็นเพรชไหมจ้ะ? "

" ไปไหนแล้วไม่รู้ครับ พี่ดาวมีอะไรหรือเปล่า? "

" อ้อเปล่าจ้ะ ว่าจะชวนเพรชไปดื่มกับเพื่อนๆน่ะ เพทายไปไหม? "

" กับเพื่อนพี่ๆผมไม่เอาดีกว่า... "

" เพื่อนๆเราก็ไปนะ แต่น่าจะไปกับโยเค้าน่ะ "

" จริงหรอฮะ! "

" จ้ะ "

" งั้นไปครับ...อยากเที่ยวๆ "

ผมยิ้มร่าเลยล่ะครับ ผมชอบเที่ยวน่ะ อีกอย่างตั้งเข้าเรียนมหาลัยเนี่ยเรื่องเที่ยวนี่แทบไม่ได้ไป
เลยล่ะครับ เอาแต่อ่านหนังสือ ทำรายงานกองโต เซ็งจะตายอยู่ล่ะ

ผมรีบเก็บของนั่นนี่แล้วรีบตามพี่ดาวไปที่ผับ ผับที่นี่อายุไม่ถึงก็เข้าได้ เจ๋งป่ะล่ะ! ผมมองดูพี่ดาวที่เดินนำเข้าไปทักทายเพื่อนๆของเค้า เดี๋ยวต้องเจอพี่เพรชอีกแน่เลย ก็พี่โยกับพี่เอลอยู่นี่

" เพรชอะ? "

" มันไม่มา!! "

" อ่าว...บอกกับดาวตอนแรกว่าจะมานี่ "

" มันบอกไม่แน่! "

" เออๆ "

ผมเดินเข้าไปหาเพื่อนๆที่ดูจะสนุกสนานกับการเหล่หญิงและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลากสีตรงหน้า

" ดื่มเป็นตุ๊ดเลยพวกมึง "

ผมแซวเพื่อนๆผมครับ ก็มันดื่มค๊อกเทลที่เป็นเครื่องดื่มของผู้หญิงน่ะสิ

" ทำมาเป็นว่ากู... "

" นั่นดิ หน้าหวานๆอย่างมึงจะได้เท่าไหร่กันเชียวเพทาย "

" อย่าท้า...ขอเตกีร่าช๊อตหนึ่งครับ "

ผมหันไปสั่งบ๊อยที่ยืนประจำโต๊ะ เล่นเอาพวกพี่ดาวพี่โยพี่เอลมองผมเป็นตาเดียวเลย แต่ไอเพื่อนผมมันคงงงครับ

" ไม่แรงไปหน่อยเพทาย "

พี่ดาวถามอย่างเป็นห่วง

" มันคืออะไรหรอ เตกีร่าเนี่ยไม่เคยได้ยิน "

" ก็ว๊อดก้านั่นแหละเหมือนๆกัน ต่างกันที่ดีกรี "

พี่โยตอบแทนผม ซึ่งผมเอื้อมมือไปรับเตกีร่าจากพนักงานมากระกดรวดเดียวหมด ช๊อตเล็กๆอย่างนี้เค้าไม่จิบกันหรอกครับ

" คอทองแดงหรือไงถึงกล้าดื่มอย่างนั่นน่ะ "

พี่เอลถามผมโดยที่มือเค้ามีขวดเบีร์ยอยู่

" ก็ไม่เท่าไหร่ครับ ถึงผมดื่มของแรงแต่ผมไม่ดื่มเยอะครับ เกลียดตอนแฮงค์ "

" ฮ่าๆๆๆ มีอย่างนี้ด้วยหรอวะ! "

พี่โยกับพี่เอลขำผม ตลกตรงไหนกัน ผมไม่ดื่มเยอะเพราะเกลียดตอนแฮงค์เนี่ยตลกเร้อะ!!!

" หรือพวกพี่ชอบตอนแฮงค์ล่ะ? "

" อ่า..ไม่อะ!!! "

ส่ายหน้ากันรัวๆเลยโถ่ทำมาว่าผม ผมลุกไปเต้นกับเพื่อนๆ สนุกเป็นบ้าเลยอ่ะ ไม่ได้ปลดปล่อยอย่างนี้มานานล่ะ
" เพรชอยู่ไหน...? "

( อยู่บ้าน..มีอะไรหรือเปล่าดาว? )

" มี...ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ผับ "

( อ่อ เพรชรู้แล้ว โยกับเอลชวนเพรชแล้วล่ะ )

" มีอีกอย่างที่เพรชไม่รู้... "

( อะไรหรอ? )

" เพทายอยู่นี่ด้วย.... "

( อ่าว...!! )

" ดื่มด้วยนะ ไม่ตามมาดูหน่อยหรอ "

( รู้แล้วๆ เพรชไปเดี๋ยวนี้อะ! )

ผมรีบแต่งตัวออกมาทันทีเลย ผมเป็นห่วงเพทายนี่หน้าหวานๆอย่างนั้นยังจะไปดื่ม คนอื่นลากไปทำอะไรจะรู้เรื่องไหมเนี่ย อีกอย่างยังไม่20เลยเข้าไปเที่ยวสถานที่ยังงั้นได้ไงเนี่ย!!!!

Read more ...

14 กุมภาพันธ์ ....บทที่2

ผมเดินคุยกับโยเพื่อนสนิทและเอลเพื่อนอีกคนของผม ระหว่างเดินไปหาอะไรทานกันเพราะนี่มันเที่ยงแล้วล่ะครับ

บอกตามตรง...ผมยังอยู่มนภวังค์อยู่เลย ยังตรึงอยู่น้องเพทายไม่หายจนวันนี้ผมเรียนแทบไม่รู้เรื่องเลย

" อ่าว...นั่นดาวนี่ "

" แล้วผู้ชายหน้าหวานที่นั่งอยู่ตรงข้ามนั่นใครล่ะวะ? "

" เพทาย.... "

ผมหลุดเรียกชื่อชายหนุ่มคนนั้นเบาๆ ผมรีบเดินเข้าไปหาเพทาย...เอ้ยๆ ดาวสิดาวทันที แหะๆจุดประสงค์ก็เพทายอยู่ดีอะแหละ

" ดี... "

" อ่าวดีจะเพรช "

" ไม่รอพวกข้าเลยนะมึง "

โยและเอลเดินตามมาสมทบพลางเอ็ดผมน้อยๆที่เดินทิ้งพวกมัน

" กินอะไรดีวะ? "

" นั่นดิ.... "

โยและเอลถามกันไปมา แต่ผมไม่ค่อยสนอะ รีบนั่งข้างๆเพทายทันที นั่งกั้นกลางระหว่างสองคนนั้นแหละ

" เอ็งจะกินอะไรเพรช "

" พวกเอ็งกินอะไร ข้าก็กินอันนั้นอะ "

" อืมๆ ให้พวกข้าไปซื้อว่างั้น! "

" นะ.... "

ผมหันไปอ้อนพวกมัน ก็อยากอยู่ใกล้ๆเพทายอะ เลยไม่อยากไปไหน

" ว่าแต่มากินข้าวกันสองต่อสองยังงี้มีอะไรแน่ๆเลย "

ผมถามแหย่ดาว เพราะอยากรู้ความสัมพันของสองคนนี้ แล้วไม่ต้องกลัวดาวโกหกเลย เพราะเธอเนี่ยไม่เคยโกหกและไม่ชอบคนโกหกด้วย

" อ้อ...เปล่าหรอก "

" แล้ว.... "

" แกจำรายงานที่พวกปีหนึ่งต้องทำทุกรุ่นได้ไหม ของอาจารย์วิภาอะ "

" อ้อ...โปรเจคอณุรักษ์ภาษาอะนะ "

" นั่นแหละๆ เดี๋ยวนี้มันเป็นโปรเจคเดี่ยวแล้ว ไม่ได้ให้ทำเป็นกลุ่ม เพทายเลยมาให้ช่วยเพราะไม่เข้าใจน่ะ "

" อ้อ....... "

" ไม่ต้องห่วง ผมไม่ยุ่งกับแฟนรุ่นพี่หรอกฮะ! "

ผมและดาวหันไปมองเพทายที่พูดออกมา เค้าก็แค่ยักไหล่และยิ้มนิดๆตอบมา หูยยยย แค่ยิ้มๆนิดๆนะเล่นเอาผมแทบละลายกลายเป็นไอน้ำ พุ่งขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศและกลายเป็นเมฆก่อนจะเป็นเมฆก่อนที่จะตกลงมากลายเป็นฝน [เกี่ยวไหม?]

แล้วข้าวมันไก่พิเศษก็ถูกเสิฟมาที่หน้าผม พร้อมกับน้ำส้มคั้น? ผมไม่ชอบน้ำอัดลมครับ เลยกินแต่น้ำผลไม้มาตลอด

" หน้าเอ็งนี่เหมือนจะแดกน้องเค้าอยู่แล้ว! "

เพทายมองไปที่โยทันที สายตาน้องเค้างี้วิ๊งๆเลยอะ ไม่ใช่ๆเค้ามองแบบว่า 'พี่พูดอะไรของพี่' ยังงี้เลย

" มันก็พูดเล่นไปอย่างนั้นแหละครับ ก็เพทายน่าหวานขนาดนี้ "

ผมตอบแทนไอ้โยที่มันหันไปสนข้าวมันไก่พิเศษหนังเรียบร้อยแล้วล่ะ ปล่อยที่รักผมมองอย่างงงงวยแบบไม่ได้คำตอบ เรียกที่รักและ แฮ่ๆ

" ถึงผมจะหน้าหวาน แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นนะครับ!! "

" พี่ไม่ได้หมายความอย่างนั้นซักหน่อย "

ผมรีบแก้ตัว ไม่ๆอธิบายให้น้องเค้าฟัง เพราะไม่ได้หมายความอย่างนั้นนี่นา

" เพทาย...เราอย่าไปถือพี่ๆเค้าเลยหน่า เห็นเราหน้าหวานเค้าคงอยากแหย่เล่น "

ดาวอธิบายแทนผม คำอธิบายของดาวทำให้เพทายเงียบไปแต่ก็ยังมุ่ยหน้าเคืองอยู่ โอ้ย...ละลายกลายเป็นไออีกรอบ อะไรน้องจะน่ารักปานนี้

ผมนั่งกินข้าวช้าๆขณะที่สองคนนั้นกินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กินช้าเพราะมองเพทายนี่แหละ มองดูเค้าทำนั่นนี่และพูดคุยกับดาวเรื่องโปรเจค ผมหลงไกลเค้าไปหมดเลยล่ะ ทั้งน้ำเสียงแววตาท่าทาง มองเค้าทำหน้าเครียดๆ ยิ่มหวาน ย่นหน้าเพราะไม่เข้าใจ หนักใจ โอ้ยๆ อะไรๆก็น่าดูไปหมดเลย!!! 


" แกคงไม่ได้คิดอะไรกับน้องเค้านะเพรช? "

ผมมองหน้าดาว เจ้าของคำถามทันที เธอเป็นคนรักเก่าของผม และเราเลิกกันเพราะเค้ามีคนใหม่ ผมน่ะเสียใจอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

" ไม่รู้...คิดไปแล้ว "

ผมโกหกไม่เก่งครับ ฝืนโกหกไปก็โดนจับได้อยู่ดี สู้พูดตรงๆเลยดีกว่า

" เฮ้ยๆ แกหันเหไปชอบผู้ชายเนี่ยนะ!! ตายความผิดฉันแน่ๆเลย!! "

แล้วก็หน้าหมอบกับโต๊ะเหมือนตัวเองเป็นผิด ผมเลยลูบหัวเธอเบาๆ

" ไม่เกี่ยวกันเลยดาว เพรชไม่ได้เป็นอย่างนี้เพราะดาวซักหน่อย แต่การที่เพรชชอบเพทาย
เนี่ยมันเกิดขึ้นเอง เพรชไม่รู้จริงๆว่าเกิดขึ้นได้ไง "

" ก็เพราะดาวไง ดาวหักอกเพรช เพรชเลยเบี่ยงเบนทางเพศ "

ผมขำกับท่าทางน่ารักของดาว ที่เวลาเค้าโทษตัวเองทีไร จะดูหงุ๊หงิ๊งตลอดเลย

" เบี่ยงเบนทางเพศมันดูแรงจังนะดาว "

" ก็มันจริงนี่!! เค้าทำเพรชเบี่ยงเบน!! "

" ดาว....ความรักมันไม่มีเส้นแบ่งหรอกนะ มันอิสระจะตายไป เพียงแต่ธรรมชาติเราต้องสืบพันธุ์ต่อไปก็เท่านั้น หญิงชายถึงต้องคู่กัน "

" แกอย่ามาวิชาการ! "

" ฮ่าๆๆๆ! "

ผมหัวเราะร่วนกับท่าทางของดาว เธอก็ตีแขนผมเบาๆก่อนจะซบลงที่ไหล่ ผมคิดว่าเธอเคยชินครับ กับการที่อ้อนและซบไหล่ผมเป็นประจำ

" ดาวช่วยเพรชเอาไหม? "

" ไม่ดีกว่าดาว เพรชรู้ว่ายากและเปอร์เซ็นเป็นไปได้น้อยมาก แต่เพรชอยากได้มาครองด้วยความสามารถของเพรชเอง "

" เหมือนที่เพรชเคยซื้อใจดาวมาได้น่ะหรอ "

" ใช่ เหมือนที่เพรชเคยครอบครอบหัวใจดาวไง แม้มันจะผ่านไปแล้ว แต่เพรชก็ไม่เสียใจนะ 
เพราะเพรชทำดีที่สุดด้วยความสามารถทั้งหมดของเพรชแล้ว "

" นี่ดาวกลับมาหาเพรชทันไหมเนี่ย ฮี่ๆ "

ผมยิ้มตอบดาวที่ส่งยิ้มมาให้อย่างน่ารัก แล้วเธอก็ซบไหล่ผมต่อไป เธอคงจะนอนกลางวันเหมือนเช่นเคย
Read more ...

14 กุมภาพันธ์ ...บทที่1

" เพรช เพรช! เพรชโว้ย!!! "

" ฮะๆ อะไร? "

ผู้ที่ถูกเรียกหันมาถามน่าตาตื่นเพราะตกใจ

" มึงเหม่อดูอะไรวะ? "

" ปะป่าวๆไม่มีอะไร!!! "

เสียงตื่นตระหนกกับอาการโบกไม้โบกมือพัลวัลอย่างนั้น จะทำให้ผู้ถามเชื่อได้ไง

" มึงน่าไปฝึกการโกหกมาใหม่นะเว้ยเพรช! "

" คะ...ใครเค้าโกหกมึง "

สายตาลุกลี้ลุกลน จนคนถามต้องขำกับท่าทางแสนตลกของเพื่อนตนเอง

" มึงไม่เหมาะกับตำแหน่งเดือนขณะเลยจริงๆ ฮ่าๆ "

" เรื่องของข้าหน่า... "

แล้วหนุ่มนามว่าเพรชก็หันไปมองณ.จุดเดิมต่อ สิ่งที่ตรึงเขาไว้ตอนนี้คือชายหนุ่มคนหนึ่งที่หน้าหวานเหมือนหญิงสาวจนแทบแยกไม่ออกด้วยซ้ำ หากแต่ร่างกายก็เป็นชายหนุ่มที่รูปร่างดีสมวัยแต่ดูจะเตี้ยไปซักหน่อย ผิวขาวผ่องแลดูสะอาดตา ช่างดูมีออร่ามากในสายตาของเพรช

" เค้าชื่อเพทาย อยู่คณะเราปีหนึ่ง แต่มาเข้าเรียนที่คณะช้ากว่ากำหนดทำให้ไม่ได้เจอช่วงรับน้องและเป็นน้องรหัสของไอดาว แฟนเก่าเอ็ง เห็นหน้าหวานๆอย่างนั้น...มันแมนทั้งดุ้นนะเว้ย!! "

" หะ...เพทายหรอ อ้อ...... "

เพรชมีอาการหน้าแดงขึ้นมาทันทีที่โดนเพื่อนตัวดีรู้ทัน

' ชื่อเป็นอัญมณีเหมือนเราเลย '

เพรชคิดในใจ เพราะไม่รู้ทำไมเค้าถึงรู้สึกชอบ อ่ะ?ไม่สิ..ตกหลุมรักเลยต่างหาก เดี๋ยวนะ?!!! ตกหลุมรักผู้ชายหรอเนี่ยเรา?!! บ้าหน่า.... แต่ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ความรักไม่มีขอบเขตอยู่แล้ว....

ด้วยความที่มัวแต่คิดนั้นคิดนี่จนในหัวตีกันรุนแรง เพื่อนตัวดีของเพรชก็มุ่งตรงไปยังกลุ่มของเพทายที่พวกเค้ากำลังคุยกันอยู่ จนเพรชมองตามจนเอ๋อ 'รู้จักกันหรอนั่น?' เค้าไม่ปล่อยให้โอกาสที่จะได้รู้จักกับเพทายไปอย่างแน่นอน เค้าจึงรีบตามไปสมทบกับเพื่อนทันที

" ดีครับ... "

" อ่าว...? พี่โยสวัสดีฮะ "

เด็กๆในกลุ่มต่างยกมือไหว้ 'โย' เพื่อนสนิทของเพรชทันที เพรชพอมายืนอยู่ใกล้ๆกับเพทายก็รู้สึกประหม่า ติดเขินอยู่ไม่น้อย

" นี่เพรชเพื่อนพี่เอง.... "

" อ่อ ผมรู้จักอยู่ฮะเค้าเป็นเดือนคณะตั้งแต่ปีหนึ่ง สุดยอดมากเลยครับพี่ "

เด็กหนุ่มในกลุ่มพูดขึ้น ซึ่งเพทายก็มองแบบ 'ไม่น่าเชื่อ' เพรชจึงส่งยิ้มกลับไปให้ แต่เพทายก็แค่ยิ้ยเจื่อนๆตอบ เพราะแอบหมั่นใส้รุ่นพี่ซะงั้น

" น้องก็ชมพี่เกินไป พี่ไม่ได้สุดยอดขนาดนั้นหรอกครับ "

" พี่อะ...ถ่อมตัว "

เพรชหัวเราะแหะๆ แล้วหันไปสนใจเพทายต่อ เค้าแทบไม่คุยไม่อะไรกับใครเลย เอาแต่มองเพทายอยู่ตลอด

ผมอดใจที่จะไม่มองไม่ได้จริงๆ ไม่รู้ว่าพระเจ้าองค์ไหนเป็นคนรังสรรณ์เพทายขึ้นมา ช่างเหมือนปติมากรรมที่เลอค่ากว่าจะหาสิ่งใดมาเปรียบ จนผมอยากครอบครองดวงใจที่ล่ำค่านั้นเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว แต่มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะดูยังไง เค้าก็เชิดแลดูสูงส่งและเป็นการยากที่จะยอมให้ชายใดได้เด็ดดอม แต่ต่อให้ยากเพียงไร...ผมจะไม่ยอมท้อถอย ผมจะต้องครองหัวใจดวงนี้นรองเขาให้ได้.....ต้องคว้ามาให้ได้ด้วยรักที่ผมมี!


Read more ...